Bir Aşka Vuran Güneş – Oktay Rifat

 Bir Aşka Vuran Güneş – Oktay Rifat
Doğan Kardeş – Seçme Şiirler
YKY, Kasım 2008, 124 sayfa

 Oktay Rifat’tan seçilmiş şiirler. Bir başvuru kitabı. Garipçileri, özellikle Oktay Rifat’ı merak edenler için önemli bir seçki. Şairin şiirinin geçirdiği dönemleri şiirler aracılığıyla izleyebiliyoruz. Kitabın sonunda ayrıca şair hakkında bilgi de verilmiş. Türk şiirinin önemli şairlerinden Oktay Rifat’ın şiirlerini okumak büyük mutluluk… oktay rifat

KARIMA
Sofalar seninle serin
Odalar seninle ferah
Günüm sevinçle uzun
Yatağında kalktığım sabah

Elmanın yarısı sen yarısı ben
Günümüz gecemiz evimiz barkımız bir
Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter
Yalnızlık gittiğin yoldan gelir

Bizim Köy – Mahmut Makal

 Bizim Köy – Mahmut Makal
Literatür Yay. Nisan 2008
16. basım 166 sayfa

 1950′de ilk baskısı yapılmış, Varlık dergisinde “Bir Köy Öğretmeninin Notları” adıyla yayınlamış, sonradan bu adı almış. Köy gerçeğini bütün çıplaklığıyla ortaya koyan notlar, anlatılar, öyküler… Bu çıplaklık bazılarını utandırmış, bazılarını utandırmakta hala, ayıp şeyler kimseye söylenmemeli düşüncesinden mi bilmem, zamanında da şimşekleri üzerine çekmiş, günümüzde de ismi bile yüz kırışıklığına(kibarca söylemek istedim) neden oluyor. Köyde doğdum, 1977, ilkokulu köyde okudum, 1988, “Bizim Köy”de anlatılanlar hiç de yabancı gelmedi bana, bizim köy…. Öğretmenlere, özellikle edebiyatı hala çiçek, böcük, din-hamaset, ahlak vb. görenlere, okutulmalı. ÖSS savsatasını edebiyat sanan zavallılar, ki öyle de belletiyorlar ÖSS-zede öğrencilere, aşağıdakilerden hangisi olarak yaşayan, yaşamları belirli seçeneklerin dışına çıkamayan, o seçeneklerde verili, oku, korkma, cıs değil bu anlatılanlar…  Gözlem gücü, doğal anlatın, acımasız-gülünç-trajik gerçekçilik…  İyi ki yazmışsın “Mamıt Hoca”….

Drina’da Son Gün – Faik Baysal

Drina’da Son Gün – Faik Baysal
Can yay. 2007 381 sayfa

“Yani bir çocuk doğar doğmaz onun kafasıyla kalbini bir yığın saçmalıklar ve yalanlarla doldurmaya başlıyoruz. Kalbini değil de yumruklarını kullanması için elimizden geleni yapıyoruz. Bunun en büyük sorumluları da sapık din adamlarıyla, politikacılardır. İnsanları bunların ellerinden kurtarmak gerek.
Din ve politika birleştirici olmalı, ayırıcı ve bölücü değil. Bence bütün tarih kitaplarını yakmalı, yeni kuşaklara atalarının tyaptığı rezillikleri okutnanalı. Yüreklerini yalnız sevgiyle doldurmalı. Bizlere bunları okuttular da ne oldu
Hiç, hepimiz güzelim dünyanın yerine birer mezbaha bekçisi olduk.”(s.103)

Eser, Faik Baysal‘ın belgesel niteliğindeki bir savaş romanıdır. Romanın en önemli özelliği, ilk kez bir Türk yazarının yurt dışında ge­çen yaşanmış olayları, evrensel bir düzeyde anlatmasıdır. 1972′de yayınlanan Drina’da Son Gün, Yugoslavya’da geçmekte ve eski bir Türk ailesinin iç savaş sırasında

TK1980 – Roni Margulies

TK1980 – Roni margulies
YKY, 2006, 60 sayfa

DÜMENSUYU
Yüklenip küreklere götürdüğümüz bir teknenin
dümensuyu gibi hayatlarımız ardımız sıra:
uzaklaştıkça parlayan hışırtılı bembeyaz bir köpük.
Çok çarpıcı. Ve çok kısa.

Yaşam gibi sıradan şiirler. İnsanı sıradanlığıyla saran, sıcaklık. Şiirlerde anlatım egemen. Küçük öyküler anlatıyor şair bize, şiirleyerek. Kitap hakkında Memet Fuat’ın yorumu ilginç:”Böyle bir şiir mi olur? Ama olmuş işte. Roni yaman.”

Kapan – Vüs’at O. Bener

Kapan – Vüs’at O. Bener
öykü, Yky yay. 2004
64 sayfa

Savaşı nasıl açıklamalı. Bireyin karşı koyması hiçbir anlam taşımıyor. Tanrının verdiği canı tanrı alır özentisine ne demeli. Ardından cihat çağrısı. İnanmayanlara ya da bir başka özgürlüğe sarılanlara  yaşam hakkıyok.” (sayıklama/s.29)

“Yaşam bir deha işi değil. Bir sürgün, bir köle düzeni. Kurtuluşu ummak safdillik. İntihar seçimi bu yüzden gerekli.” (Dönüşsüzlüğe Övgü/s.9)

21 kısa öyküden oluşan bir kitap.  Öykülerin tamanında anlatıcı, “ben”. Kısa, atak cümleler.  Aynı kahramanlar farklı öykülerde karşımıza çıkıyor.(Güneş ve Sinan; Uyumak, bağımlılar Koğuşu) Parçalı yaşam, bütünlük içinde. “Ben” anlatıcının, yaşamından kesitler sunan öykülerin romanı.

Ankara – Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Ankara – Yakup Kadri Karaosmanoğlu

İletişim yay. İst. 2007, 24. baskı

252 sayfa

 

Roman üç bölümden oluşmuştur:

Birinci bölüm : Sakarya savaşı öncesi ( 1922’ye kadar ).
İkinci bölüm : Cumhuriyetin ilanını izleyen yıllar ( 1926’ya kadar ).
Üçüncü bölüm : Cumhuriyet sonrasının 14 ve 20. Yılları (1937-1943’e kadar )

 

Roman kahramanları:

Selma Hanım: Romanın ilk bölümünde Nazif’le, ikinci bölümünde Hakkı bey’le, üçüncü bölümünde Neşet Sabit’le evlidir.  Her bölümde farklı bir Ankara, Ankara gibi farklı bir Selma hanım. Ankara, mücadeleyi, değişimi, devrimi nasıl özünde taşıyorsa Selma Hanım’ın da özünde mücadele, cumhuriyet kadını olma vb. vardır. İyi bir öğrenim görmüş, haksızlıklara boyun eğmeyen, vatansever, vatan sevgisi uğruna oradan oraya koşan; hep bir şeyler arayan, aradığını

Toprak Ana – Cengiz Aytmatov

 Toprak Ana – Cengiz Aytmatov
ötüken yay.2007
Çev. Refik Özdek
143 sayfa

“İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?” (s.80)

ROMANIN KAHRAMANLARI:
TOLUNAY: Kitabın ana kahramanıdır. Gençliğinde çok güzel ve çalışkan bir kadın. Kocasını
ve üç oğlunu savaşta kaybeder, gelini doğum sırasında ölür. Toprak gibi güçlü, karşılıksız veren.
SAVANKUL: Kara bıyıklı esmer bir yiğit. Azimli ve çalışkan.Tolunay’ın kocası.
KASIM: Babasın benziyor. Karısını seven iyi bir evlat.Aliman’ın kocası.
MUSLUBEG: Aabeyi gibi o da babasına benziyor.
CAYNAK: Daha çok annesine benzior.Kara gözleri var.
ALİMAN: Genç,esmer bir dağ kızı.Kasım’ın karısı. Genç yaşta dıl kalır, acılara katlanır,

Onlar da İnsandı – Cengiz Dağcı

Onlar da İnsandı – Cengiz Dağcı
Ötüken Yay. 1994
448 sayfa

Romanın Başlıca Karakterleri:
Bekir: Kızıltaşlı Köyü’nden, toprağı seven, temiz kalpli, saf.
Ayşe: Bekir’in güzel kızı.
Esma: Bekir’in karısı
Remzi: Ayşe ile evlenen genç, Sey-Ali’nin oğlu.
Enver: Köyün delikanlılarından
Zemine: Enver’in karısı.
Seyd-Ali: Kendi halinde bir insan.
İvan- Kala mala: Baba oğul Ruslar. Bekir’in ve ve ailesinin,
tüm köyün mutsuzluğuna yol açarlar.
Çilingir, Selim, Sabri, çıfıt Levi…
Macik : Bekir’in ineği, 

Beyaz Gemi – Cengiz Aytmatov

Beyaz Gemi – Cengiz Aytmatov
Çev.: Refik Özdek
Ötüken yay. 2007, 169 sayfa

Romanın başlıca karakterleri:
Çocuk: Okuma sevinciyle, düşlerle, söylencelerle büyüyyen romanın başkahramanı
“Arkadaşsız,yapayalnız çocuk, onu kuşatan bu basit, saf çevresinde yaşayıp gidiyordu.”(s.9)
“Tam bir balığa dönüşmek, balık olmak istiyordu çocuk.”(s.38)
Maral Ana: Masallarda geçen kutsal hayvan, geyik
Mümin: Çocuğun dedesi. Herkesle iyi geçinir, ama çoğu onu saymaz.
hayatta bilmediği şey yoktur.Boyu uzun değil, ama kıvrak, sakaı az.
Orozkul: Bekey Hala’nın kocası.sevgisiz, hain.
Bekey hala: Orozkul’un karısı