Bay Muannit Sahtegi’nin Notları – Vüs’at O. Bener , YKY, 2010, 81 sayfa
“Yine ölgürgen bir intihar sabahı…” diye başlayan anlatı. Günlük, roman, tarihe düşülen notlar, günlük yaşamın kafkaesk ayrıntıları. Kendi kendine konuşan bir anlatıcı, ordan burdan, ama bir bütün içinde.
Bay Sahtegi’den Fatoş’a;
bağışlaması dileğiyle sunu yerine:
(bilmiyorum nedir bu sende olan, bu kapayan ve açan; yalnız
anlıyor içimde bir şey
gözlerinin sesini güllerden derin olan)
kimsenin
yok, yağmurun bile, böyle küçük elleri
e.e. cummings (yağmurun elleri-yeni türkü)
“yine öldürgen bir intihar sabahı, yirmi miligram nobraksin almama karşın, ellerimin titremesini önleyemiyorum, kaydın bay muannit sahtegi, yapma, seni konuşmak değil, yazmak kurtarır derken, yani günlük adı altında ilk üç beş tümcenin yazıldığı günden tam üç ay sonra, yeniden başlamayı deniyorum.” (s.9).
“bir kış daha dayanmalıyım. altmış beş yaşımı doldurabilsem ikinci emekliliğimi kimse yadırgamaz sanırım artık. ölümü beklerim sessiz sedasız köşemde. yollarda yığılıp kalıverecekmişim gibi geliyor bana. gözlerimin altı torbalandı. ölüm nasıl beklenir? param yeterse rakı içerek, gece-gündüz birbirine karışır… aragon’du yanılmıyorsam bu yöntemi benimseyen. ben de aragon’um ya! alkışlarla alkışlarla geçivermedi hayat!” ( s.81) Yazının devamını oku »
