“Bazı insanlar böyledir. Diğerlerine göre çok daha kırılgan olurlar. Ölümü sırtlarında bir çanta gibi taşıyıp yorulduklarında önce onu açarlar.”
Az – Hakan Günday, Doğan Kitap, 2011, 355 sayfa…
Bugüne kadar okuduğum Türk romanları içinde bambaşka bir roman…. İlk bölümün bazı sayfalarını okurken çok zorlandım, “şiddet” çok sert anlatılmış, bazen Melia P. bazen Bir Rüya İçin Ağıt’a gönderme mi yapmış yazar diye düşündüm… Okumakta çok zorlandığım bölümler oldu, özellikle cinsel şiddetle ilgili bölümler çok hızlı okut-yup geçtiğimi belirtmeliyim. Fazlaca tesadüf var romanda, tanzimat dönemine mi döndük dedim bazen… Ancak yazarın bunu bilinçli yaptığına inandım sonra, bu kadar şiddeti anlatırken, “bu kurmaca, aldırmayın o kadar, bir masal anlatıyorum size, bir korku masalı” demek istemiş belki… Romanın ikinci bölümünü çok sevdim, bir destan, Derda bir destan kahramanı, koca bir kahramana yaslamış yazar Derda’yı, OĞUZ ATAY’a… İki Derda, iki yaşam, bir noktada kesişmişler… Popülizmi eleştiren popülüst bir roman, postmodern bir masal… Kadına şiddet, dini şiddet, yoksulluğun şiddeti… Hakan Günday’la tanıştık nihayetinde…
“Çok olmadığımız kesin/ Çok olan tarafta değiliz/ Çok olan tarafta olmayacağız… İtirazın İki şartı/Nevzat Çelik” roman bu alıntıyla başlıyor… Yazının devamını oku »
Like this:
Be the first to like this post.