AZ – HAKAN GÜNDAY
Posted by savaska Aralık 9, 2011
“Bazı insanlar böyledir. Diğerlerine göre çok daha kırılgan olurlar. Ölümü sırtlarında bir çanta gibi taşıyıp yorulduklarında önce onu açarlar.”
Az – Hakan Günday, Doğan Kitap, 2011, 355 sayfa…
Bugüne kadar okuduğum Türk romanları içinde bambaşka bir roman…. İlk bölümün bazı sayfalarını okurken çok zorlandım, “şiddet” çok sert anlatılmış, bazen Melia P. bazen Bir Rüya İçin Ağıt’a gönderme mi yapmış yazar diye düşündüm… Okumakta çok zorlandığım bölümler oldu, özellikle cinsel şiddetle ilgili bölümler çok hızlı okut-yup geçtiğimi belirtmeliyim. Fazlaca tesadüf var romanda, tanzimat dönemine mi döndük dedim bazen… Ancak yazarın bunu bilinçli yaptığına inandım sonra, bu kadar şiddeti anlatırken, “bu kurmaca, aldırmayın o kadar, bir masal anlatıyorum size, bir korku masalı” demek istemiş belki… Romanın ikinci bölümünü çok sevdim, bir destan, Derda bir destan kahramanı, koca bir kahramana yaslamış yazar Derda’yı, OĞUZ ATAY’a… İki Derda, iki yaşam, bir noktada kesişmişler… Popülizmi eleştiren popülüst bir roman, postmodern bir masal… Kadına şiddet, dini şiddet, yoksulluğun şiddeti… Hakan Günday’la tanıştık nihayetinde…
“Çok olmadığımız kesin/ Çok olan tarafta değiliz/ Çok olan tarafta olmayacağız… İtirazın İki şartı/Nevzat Çelik” roman bu alıntıyla başlıyor…
“Çünkü dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti: Umut.”
“…görünene aldanmak hayatı dayanılır kılmanın ilk şartıydı….”
“Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az…
O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum… Az…
Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z.
Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var.
O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında.
Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar.
Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler.
Senin ve benim gibi… ” Derda’nın Derda’ya mektubundan.
Roman Altre Follie meledisi eşliğine biter… aşağıya youtube bağlantısını ekliyorum…
