Rüzgar Dolu Konaklar – Bejan Matur
şiir, Metis yay, 1999, 114 sayfa
“Rüzgara sürdüm gözlerimi acıyla”
“Pencereden göründüğümüz kadarmış hayat”
“Dünya buhardandı bizse acıdan”
“Ne sorumuz vardı soracak hayata / Ne de cevabımız bakışlarımızdan başka”
“Bir ömre kaç ölüm sığdırılır.”
“Sırtımızdan jiletle akıtılan kan” ; sanırım Anadolu’da, daha çok da doğuda bir gelenek. Ay tutulması sırasında çocukların teneke çalmalrı da.(Teneke Trampetler). Yaşamla iç içe bir şiir, Rüzgar Dolu Konaklar ve Bejan Matur’un şiiri. Doğal ve imgesel bir söyleyiş. “Acılarından güç alan/ bir yolcuydum artık hayatta”. Rüzgar, dağ, anne, meşe
Yazının devamını oku »
Like this:
Be the first to like this post.